Am Krudum
Moust am Krudum drua(b)m stäih(n,
Wenn da Wind lüfti zöiht,
U weiß Wolkn drüwa streichn
U wenn d'Hâi(d schäi(n râut blöiht.

Wenn se d'Vuaglbeer farbt,
U wenn 's Bouchalab brennt,
U wenn d'Summafa(d)n flöign,
Wal da Herwast oa(n)fängt.

Schau af's Landl dâu drunt:
Üwan Dörflan spült d'Sunn
U an Wolkan sa(n Schåttn
Laft bål(d dâu u bål(d dun.

Üwa d' Fäl(d)a, döi braun,
Zöiht da Erdäpfelrauch hi(n
U da Wold liegt wöi Såmmat
U da Wind sing in ih(n.

Jå, der Wold u dös Tol
U döi Berch a sua blåu:
Åch wöi schäi(n is döi Huimat,
No(n moußt d 'souchn danåu(ch.

Wennst am Krudum drua(b)m stäihst
U da(n Herz guchzt da neat,
Åffa låu(ß de glei(ch a(n)schårrn,
Bist da(n Huimat neat wert!

In Egerländer Mundart
von Adolf Horner

[obr] Dr. Kempf-Warte am Krudum