Am halinga Abmd vormittogh bin i schäin stad in Wold gschlichn u ho ma druabm ba da Niklas a schäins Tannl oschneidn wolln. Dawischt mi richti da Förschta Kolb, wöi i grod sua[r] a weng ümgustiern wüll; dau bin i owa schäin oa[n]kumma. Owa[r] i ho[b] mi neat sua leicht oweisn laua, wal i's heunt nuch neat glaubm kaa, daß da ganz Krudum u da Kaifawald nea[r] an Elbüagnern u an Falkanauern ghäian söll — u wöi i affa zan Herrn Förschta gsagt ho, daß i a Tannl ho[b]m mou, wal dahoim ja scho alls d'zou hergricht is u wöi i as latta Angst, mir scheint ah[r] a weng greint ho dazou, dau is dear Moa[n] herganga u haut ma selba gschwind a Bäuml ogschnittn — — Vergelts Gott Herr Förschta.
Dahoim bin i affa am Buabn üba d'Arwat oa[n]ganga, koins haut wos osganga, nea[r] ma Bröiderl haut mithelfn därn, wal er sellmal üba da Mutta ihr Riad gaua sua trauri wa[r]. U wenn uns ah druabm in da Kammern gsranau haut wöi die gung Hund z'nachts, wöi ma 'bett' ghatt hobm u d'Mutta zan Essn oa[n]gricht haut, howi af oa[n]ma' ma Bäuml in d'Stubm einabracht: sua[r] an schäin Zuckabam, wöi der wa[r], howi döi langa Gaua her koin mehja gseah, neat dahoim u ah neat in da Welt draßn, u sua[r] a Freud u a söcha Lärma unta dean Kinnan howi dasiba ah nirchends mehja oa[n]troffn, wenn a öijamal tausud Gülbn am Zuckabam draoghängt owa drunta glegt wa[r]n.
An Vatta u da Mutta san d'Zah[r] einagloffn, dös howi glei gseah u dau bin i hi[n] u ho jedn nuch an Kreuza gebm, daß sie ah wos zan Christkindla hobm u wal da Zuckabam sua nea[r] für d'Kinna ghäiat. Dau hobm sie affa allazwoa grodoa[n] zan greina oagfanga, ich ho's sellmal neat gwißt vawa[r] — — — Ich owa[r] bin ünstolziert in da Stubm wöi a gunga Kaisa u ho mein G'schwistern alls a weng zeigt oa[n] dean Zuckabam u jedan glei seina Stückla zouthalt; döi Ranzn hobm oa[n] dean halinga Abmd nuch wöi lang koa[n] Rouh gebm u ich selwa ho lang neat a[n]schlaufn kinna; öitza wäuß i neat: wa[r]n dös döi Zwatschich u Stolln owa dear gouta Rosoli, owa wal i ho möin z'vill spikaliern, wos i mit dean Kreuza morgn fröih thau[n] wi[a], dear nuch überla[r] wa[r].
Rozdělení textu na listy je odhad — text může o odstavec přetéct na sousední list. Původní znění vlevo je vždy přesné.
Klikni na větu a ukáže se, kde na skenu stojí. Zvýrazňují se celé řádky, ne přesná slova — místo je tedy přibližné.
