mithelfn.

Dau is affa a Zeugch u a Gwiebl u a Lärma af dean Feld, da ma sie schöia gaua neat askennt.

Vornoa ackert oina mitn Pflough d' Erdäpfl as der Erdn assa u hintnauch kumma a hals Schuak Weiwa mit da Haua, oina nebn da onan, jedara ba[r] an Beet, u klaubm döi schäin weißn Erdäpfala naucharanana in Körbla u Zistl ein. Allawal wenn a sua[r] a Kor[b] volla is, wiad er in [r]an Sock eingla[r]t u 's dauat neat lana, sa stenga af dean Feld, wöi latta weißa Mannla, va Sock nebau onan, kirzagrod in d' Häich, u asta mehjra söch Söck daustenga, asta bessa haut da Baua baut, u dau raucht affa dös Feia as dean dürrn Erdäpflkräutara nuchamal sua schäin. A Feierl mou scho daba san, dös gäiht neat onascht 's is fein öitza iim döi Zeit iim öjamal scho recht kolt u a grauischa Wind blast oft scho an Schnäi hear. Dau genga d' Weiwa allried amal a weng zan Feiala zoui, wenn ihnan d' Finga va da Kält krauwidln, u wärma si, da'n sie d' Hauer wieda besser halt'n kinna.

Am Roin stäiht affa da grauß Wogn, dau werdn döi Söck nauch anana afglodn u hoimgfahrn Oejamal hobm sie ah[r] an Hudlwogn, wau d' Körbla owa d' Söck glei am Feld eingla[r]t werdn Dau wiad affa dahoim near a sua[r] a kloins Schuberl af da Seitn afzuagn u d' Erdäpfl rollan inara Rinna schnouagrod ins Kellerluach ei[n] Ban graußn Bauern dauert döi Arwat öjamal a par Togh u allamal bis in d' Stuaknacht ei[n], u wenn iims Gebetläutn hoimkumma, rauchn scho wieda d' Erdäpfl am Tisch u wenn d' Weiwa a weng Butta dazoukröign, dau schmatzn sie u laua sis schmeckn, u 's is schöia gaua neat nauthwendi, daß d' Bäueri sagt: Weiwa sads fein neat bläid u lauts Enk neat gnenkn, 's stäiht scho nuch a Tuapf volla af da Plattn!

Seats, dös san una Weintraubm dahoim in Eghaland, üiwa döi is nuch koa Reblaus kumma. Owa öjamal, wenns gaua z'viil gregnt haut, werdn sie duh ah[r] a weng schwarz u faln leicht — löiwa is ma owa duh nu dau u dou a schwarza Erdäpfl als wöi onara schwarza Dinga, oda gaua schwarza Leut, wöi sie in der Weintraumgegnd dau wachsn, pfui Taixl! —