Ma äiaschta Kirwa.

's is fei(n) laus, wenn ma(n) ra gunga Kea(r)l is, dea(r) va latta Lebm u Uewamout niat waiß, wau as u wau a(n). Mit vierzeah(n) Gauan haut ma nuh kaa(n) Göld u a nuh kain Schatz, ma r is kaa(n) Bou mäiha(r) u nuh lang kaa'n) Maa(n), raffm dörf ma a nuh niat mit in Wirtshaus — öitza, wos is an affa dös füa(r) ra Lebm! Ja, u döi Schand! Wenn da Boda Ochsn haut, gäihts nuh amal, owa wenn ea(r) nea(r) a paa(r) Köihhäutla u a Ziegh u a Kalbl in an Stol stäihn haut, sa mou(ß) dea(r) arma Bou sa(n) Lebastogh Köih höit'n u bringt's näi sua weit, wöi an Nachban sa(n) Gäigl, wos all Togh vöia grauß Ramlochsn af Brauch treibm kaa(n).

In dean Alta waa(r)s, zwischnan Köihan u Ochsn, dau how i mi' mit mein klänan Brouda — dea(r) haut dörbm gaua nea(r) d' Gäns höit'n — z'sammg'red't: Wenn d' Erdöpfl heraß san, affa richt'n ma r uns füir d' Kirwa hea(r), gäng ma r af Nallesgräi(n) zu da Musigh u toun amal reat olwa; da Boda wia(r)d as scho(n) gäihn laua, u af d' Mouda hurch ma niat af.

An Kirwasunnta hobm ma da Mouda fleißi ban Kouchnbachn g'holfm, u danauch how a ra zan Stubm z'sammwaschn ain Aima Wassa nau'n anan g'hult, in Hofm, in Bröihtruagh u in Tränkschaffla ei(n), bis alls üwag'loffm is u d' Mouda g'schriea haut: „Häiar af, olwara Dingarich, 's brennt ja näiaring!" Affa how i nuh sua hi(n)g'sagt — paßt haus gaua niat — da ri öitza kaa(n) Buttabraut mäiha mogh bis za Weihnachtn, wal d' Butta sua teua(r) is, u daß si' d' Mouda a ra mal a schäins Christkindl kaffm kaa(n).

An Kirwasunnta fröih bin i scho(n) bal astriebm' 's waa(r) nuh stuakfinza; zan Boda how i g'sagt: Heunt g'föllt's ma(r) amal, heunt höit i bis z'Mittogh, gelta Vatta, affa dörf i dafüa(r) Naumittogh niat astreibm. „Wennst recht vulla g'höit haust, meintwegn!" sagt dea(r) gouta Maa(n) u draht si' nuh amal in Bett üm; u i trei(b) in d' Nacht ei(n). Vanäih hobm b' Köth voa(r) Finzrighkeit niat fress'n künna, owa spata hobm sie denna aa(n)biss'n, u i ho mi' schöia haif'ri g'sunga, da'n