Schlaggenwälder Heimatbrief — Folge 195
/ 32
česky německy obojí klasické zobrazení →
Sken listu 6
Velikonoční pozdrav a úvahy krajana Richarda Brummeissla

⟵ věta pokračuje z předchozího listu

Země východního bloku si podávají kliky u dveří v Bonnu jedna za druhou. Všechny nám nechtějí udělat žádné ústupky v národních záležitostech. Chtěly by z naší státní pokladny vytáhnout obrovské částky, aby zakryly své hospodářské potíže a udělaly tamější obyvatelstvo spokojenějším. My Němci financujeme komunisty celého světa. Zdá se, jako bychom se jako telata sami vydávali řezníkům. Občas se pak žvaní o znovusjednocení a vydávají se na to miliardové částky, aby k němu právě nedošlo. Tento záměr by naši údajně západní spojenci asi nikdy nepřipustili – aby se Německo někdy znovu sjednotilo. Měli by být upřímní a říct nám, že jednotné Německo nikdy nebude. Honecker to řekl dost jasně. Gorbačov se z toho může vymluvit tím, že se nebude míchat do vnitřních záležitostí. Rozdělení rozhodli Američané, Britové a Sovětský svaz, a na tom se už asi nic nezmění. Jen ES nám přináší své požehnání. I zbytečně dohadující se Evropský parlament přidává svou trošku do mlýna. Na vychvalované jednotě Evropy se dosud nezměnilo vůbec nic, jen že my Němci jsme byli materiálně zatíženi. Obrovské daňové prostředky, které vynakládáme na dotace, tam odtékají. Ani panu Kiechlemu se nepodařilo přinést úspěchy pro naše zemědělství. Sedláci dostávají za ladem ležící pozemky dokonce prémie. Za to pak my Němci nakupujeme produkty přebytečně vyrábějících sousedů. Jak vlastně je Němec hloupý? Natahují mu čepičku pěkně hluboko přes oči i uši. Teď se jedná o jednotné měně, tam půjde o naše úspory. Při znehodnocení naší marky může fiskus sáhnout hluboko do našich úspor. Doufám jen, že jsem se zmýlil. Člověk se často ptá, musíme se před všemi jen klanět, jak nám to předvádějí spolkový prezident Weizsäcker a spolkový kancléř Kohl? Nebyl snad Helmut Schmidt mnohem lepším státníkem? I Carstens byl vzorným spolkovým prezidentem. Vzorů v politice je jen velmi málo. Proto teď můžeme konstatovat, že se mladí voliči rozmýšlejí jinak. Zelení a nyní ještě k tomu Republikáni Schönhubera – ti přece přinášejí trochu vzruchu do pomalu se ubírajícího politického života. Doufejme jen, že nenastane znovu Výmar, protože tehdy právě mnoho stran přivedlo sjednocení kolem Hitlera k jeho straně. 6 milionů nezaměstnaných a jediný slib práce – to nezůstalo bez následků. Teď je v malém státě Spolkové republiky přes 2 miliony nezaměstnaných, odhaduje se 3 miliony. Jak dlouho to ještě půjde dobře? Na jedné straně nejsou v pokladnách peníze, na druhé straně se nám škrtají miliardy dluhů zadlužených zemí. Také mnohé bezdůvodné cesty našich politiků by měly být lépe prověřeny. Plýtvání daňovými penězi by bylo mnohem lépe uloženo u našich chudých v zemi. Co si zase spolkový prezident a spolkový kancléř vezmou s sebou jako dary do Polska? Kdo si ve stranách vůbec ještě vzpomene, že přes 10 milionů Němců bylo vyhnáno ze slezské oblasti? Vyhnáno z oblasti, která se svým průmyslem rovnala Porúří a byla obilnicí Německa. Tam je teď ale hlad a bída. Tak vypadá polské hospodářství. Teď mají pomáhat vyhnanci ze země. Najednou se k němectví hlásí tisíce, aby se tímto způsobem mohly dostat do zaslíbené země. Kde ale tito lidé byli v roce 1945 a později, kdy se ve velké bídě musel budovat náš stát a my, uprchlíci a vyhnanci, jsme nesli největší část břemene? Tehdy, kdy jsme neměli byty, byli jsme téměř vyvrženci a neměli jsme na stůl co postavit, kdyby k jídlu vůbec nějaký stůl byl. Teď přichází celý svět k bohatě prostřenému stolu Spolkové republiky. Žadatelům o azyl se nedá zabránit. Humani-

původní znění

soll uns nicht nachgesagt werden, wir wären keine ehrlichen Leute. Das Dankeschön der beschickten Landsleute ist für uns der schönste Lohn. Nicht vergessen sollen sie sein. Es wäre wünschenswert, wenn sich Landsleute melden würden, die es übernehmen ein Geschenkpaket zu versenden. Ein Betrag von 60,— DM könnte aus dem Fond „Altenspenden" zur Verfügung gestellt werden. Für uns ist es nicht mehr so leicht diese Aufgabe allein durchzuführen. Leider haben wir nur wenige Anschriften von Landsleuten, die in die DDR verschlagen worden sind.—

Die Ostblockländer geben sich die Klinken in der Bundeshauptstadt einer nach dem anderen in die Hand. Alle wollen uns keine Zugeständnisse in nationalen Angelegenheiten machen. Sie möchten aus unserer Steuerkasse ungeheuere Beträge kassieren, damit sie ihre Mißwirtschaften zudecken können und das dort lebende Volk damit zufriedener machen. Wir Deutsche finanzieren die gesamten Kommunisten der Welt. Es scheint als würden wir Kälber uns den Metzgern ausliefern. Da faselt man ab und zu von der Wiedervereinigung und gibt Milliardenbeträge dafür aus, damit diese ja nicht verwirklicht werden soll. Dieses Vorhaben würden unsere angeblich westlichen Verbündeten wohl nie zulassen, daß Deutschland sich jemals wieder vereinigen könnte. Man sollte ehrlich sein und es uns sagen, daß es niemals ein vereinigtes Deutschland geben wird. Honecker hat es deutlich genug gesagt. Gorbatschow kann sich damit ausreden, daß er sich nicht in die inneren Angelegenheiten einmischen werde. Die Teilung haben Amerikaner, Briten und die Sowjetunion beschlossen, und daran ändert sich wohl nichts mehr. Nur die EG bringt uns deren Segnungen. Auch das unnütz debattierende Europaparlament gibt seinen Senf dazu. Geändert hat sich bis jetzt in der vielgepriesenen Einheit Europas nicht das Geringste, nur daß wir Deutschen materiell belastet wurden. Die ungeheuren Steuermittel, die wir zur Subventionierung aufbringen, fließen dahin ab. Auch Herrn Kiechle ist es nicht gelungen für unsere Landwirtschaft Erfolge einzubringen. Die Bauern bekommen für stillgelegte Ländereien sogar Prämien. Dafür kaufen wir Deutschen dann die Produkte der überproduzierenden Nachbarn ab. Wie dumm ist eigentlich der Deutsche? Man zieht ihm die Zipfelmütze recht tief über Augen und Ohren. Jetzt wird um eine einheitliche Währung verhandelt, da wird es um unsere Spargroschen gehen. Bei Abwertung unserer Mark kann der Fiskus tief in unsere Spargroschen greifen. Ich hoffe nur, ich habe mich getäuscht. Man fragt sich oft, müssen wir vor allen nur buckeln, wie es uns der Bundespräsident Weizsäcker und Bundeskanzler Kohl vormachen? War da Helmut Schmidt nicht ein viel besserer Staatsmann gewesen? Auch Karsten war ein vorbildlicher Bundespräsident. Vorbilder in der Politik gibt es nur sehr wenige. Deshalb können wir jetzt feststellen, daß sich die jungen Wähler anders besinnen. Die Grünen und jetzt kommen noch die Republikaner Schönhubers dazu, sie bringen doch etwas Schwung in das gemächliche dahinplätschernde Politikerleben. Wollen wir nur hoffen, daß es nicht wieder ein Weimar gibt, denn damals haben doch die vielen Parteien die Sammlung um Hitler zu seiner Partei veranlaßt. 6 Millionen Arbeitslose und das alleinige Versprechen auf Arbeit blieb nicht ohne Folgen. Jetzt sind in dem kleinen Land Bundesrepublik mehr als 2 Millionen Arbeitslose, geschätzt werden 3 Millionen. Wie lange wird das noch gut gehen? Auf der einen Seite ist kein Geld in den Kassen, auf der anderen Seite werden Milliarden an uns verschuldete Länder gestrichen. Die vielen grundlosen Reisen unserer Politiker sollten auch beser durchleuchtet werden. Die Verschwendung der Steuergelder wären viel besser angelegt bei unseren Armen im Lande. Was werden der Bundespräsident und der Bundeskanzler wieder für Geschenke nach Polen mitnehmen? Wer denkt in den Parteien überhaupt noch daran, daß mehr als 10 Millionen Deutsche aus dem schlesischen Gebiet vertrieben worden sind. Vertrieben aus einem Gebiet, welches industriell dem Ruhrgebiet gleichzusetzen war und eine Kornkammer Deutschlands gewesen ist. Dort aber gibt es jetzt Hunger und Elend. So zeigt sich die polnische Wirtschaft. Da sollen jetzt die Landesvertriebenen helfen. Plötzlich bekennen sich tausende zum Deutschtum, um auf diese Weise in das gelobte Land kommen zu dürfen. Wo waren diese aber 1945 und später als im großen Elend hier unser Staat aufgebaut werden mußte, und wir Flüchtlinge und Vertriebene den größten Teil der Lasten getragen haben? Damals, als es für uns keine Wohnungen gab, wir fast Ausgestoßene waren und nichts auf den Tisch hätten, der zum Essen einlud, wenn überhaupt einer vorhanden war. Nun kommt alle Welt an den reichgedeckten Tisch der Bundesrepublik. Die Asylanten sind nicht abzuwehren. Der Humani-

věta pokračuje na dalším listu ⟶

list 6 z 32
Rozdělení textu na listy je odhad — text může o odstavec přetéct na sousední list. Původní znění vlevo je vždy přesné.
Klikni na větu a ukáže se, kde na skenu stojí. Zvýrazňují se celé řádky, ne přesná slova — místo je tedy přibližné.