Später kam Heinrich zwar völlig trocken und die Haare schön gescheitelt, aber im Werktagsgewand mit der Großmutter aus der Türe. Über das Malheur wurde nicht gesprochen. — Übrigens wurde der Knickebockeranzug weiter vom Unglück verfolgt, denn am Ostersonntag erlitt er einen furchtbaren Triangel, als mein Bruder mit ihm an einem rostigen Nagel hängen blieb. So wurde sehr bald aus einem feinen Sonntagsanzug ein gewöhnlicher Schulanzug.
Hermine Walter, geb. Palm
věta pokračuje na dalším listu ⟶
Va meina Kinnerzeit im Kaisawåld
Im Kaisawäld wär ich daham, dou wars sua grodua schöi,
dou tat ich haint, wenns mögli war, nuch bårfaß nüwa göih.
S Düarfl is hüchalat u kloa, wou ich aff d Welt bin kumma;
am Riesnhuaf, am Bergla druam, hout mei Lebnslauf begunna.
Ich siah nuch haint döi ålta Stubm, an Uafn in da Eckn;
a Kannapee, an groußn Tiesch u Bålkn in da Decken.
Im Hergottswinkl hängt a Kreiz, a Löichtl brennt dafuar
u üwarn åltn Kannapee dou tickt döi Pendluhr.
D' Großmutta hockt ban Uafn vuarn u tout fest kochn u bråutn;
sie paßt gout auf, daß nex vabrennt u di Kniala richtich gråutn.
Am Uafnbankla is' schöi wårm, 's is an Großvattern sei Platzl,
Er hout sei Pfeiffn fuart im Mal u am Schouß 's klöi(n) schwårza Katzl.
Häut d Mutter miar mit Prügln drouht, bin ich ursta za ih(n) grennt
u ho(b) mich hinter ih(n) vasteckt, bis d' Gfahr hout ghatt an End.
Am Samsta hå(b)m döi Weiwerleit dea(r)n Hulzboudn sauwa grie(b)m,
san mitn Hodern in da Stubm rümgfah(r)n, dou is nix drecke(r)t bliebm.
Danouch dou hå(b)m se Strou ei(n)glegt, uin Holm schäi ne(b)n an onnarn;
dou hout ma möin schöi die Föiß aafhia(b)m u sacht immanonna wånnern.
Am Mounta woar dös Gschua vabei, dou is Strouh asse kumma;
in Stool hi(n) hinta d Vöicha glei, häut ma 's zan Ei(n)strahn gnumma.
Wöi ich nuch kloa u krabbert woar u ho kam sitzn kinna,
dou ho(b) ich a kloins Schammerl kröigt, ua dös denk ich fei nuch imma.
Mit dean Schammerla aff da Bänk bi(n) ich hålt sua gearn gsessn
u ho(b) min Großvatta allemål as uina Schüssl gessn.
Dou håut dear abrockt Kaffee gschmeckt recht bål scho in da Fröih
u z' Sunnta d' Kniala, 's Fleisch u 's Kraut u d' Samsta d' Ea(r)döpflbröi.
Ich hoo(b) a nuch a Tante heint, va da sölinga Mutta d' Schwester:
sie is seit meina Kinnazeit naust mein Wei(b) dös Ållabesta.
Sie hout mich gneckt u gfoppt grod gnouch, wöi ich nuch woar a Stampe(r)s,
u ich ho(b)s allemål aasgschpott, wenn s' ma ge(b)n häut an klöin Tampers.
Sie lebt heint im Spessart drü(b)n ba da Tochta un Enklkinnarn
u schreibt fei nuch aaf döi Gschichtla åll, ua döi sie sich kua erinnern.
Rozdělení textu na listy je odhad — text může o odstavec přetéct na sousední list. Původní znění vlevo je vždy přesné.
Klikni na větu a ukáže se, kde na skenu stojí. Zvýrazňují se celé řádky, ne přesná slova — místo je tedy přibližné.
