Schlaggenwälder Heimatbrief — Folge 134
/ 28
česky německy obojí klasické zobrazení →
Sken listu 17
Pálení vší

D Laüsbrenna

D Elbüagna håbm a Wirtschåft ghått,
döi sollt a Musta sa(n),
dahålbm kafft aa da Wirtschåftsråut
an gråussn Bumml a(n).

Dear owa woar gliegånz valaust;
dees håut sie gürghat schwa(r);
sie håbm dahålbm a Sitzing ghått,
wos dåu wuhl z måchn wa(r).

U öina sågt: „Wissts, wöi ma gschwind
döi Laüs vanichtn koa(n)?
Mir schü(tt)n Petrolium af's Vöich
u zündns åffa-r oa(n)."

U richti habm sie 's aa sua gmåcht,
u d Laüs san åll vakuhlt,
an Bumml owa — äiwi schod! —
håut aa da Teifl ghult.

Josef Hofmann

věta pokračuje na dalším listu ⟶

Jak to bývalo doma

Vül sogn ja, daß ma mit dean Gwesena amål aufhäiern mou, mia kumma nimma ham u su furt. Frahlich, wer gang unter dean öitzrichn Vehältnissn wieda ham, wenns unarn ehemaligen Vatreibern in ihrn va uns „befreitn Landle" selwa nimma gföllt.

Nu ja vua 28 Goujarn habm sie uns alls wegnumma, grausam nausgjägt u öitza kameten vül va deanan gern selwa nouch. Sua ändern sich hålt die Zeiten. Wöi mia rauskumma san, habm mia niat nua gfuadert, wöi sua Neinmålgscheite heint nuch behauptn. Na, mia habm a niat alln unarn Kräftn, mit unarn Wissn u Kinna döi Bundesrepublik mit asn Dreck zuagn u mit aufbaut. Heitn miars sua gmacht, wöi unara Herrn Vatraiwa sichs ausdenkt håbm ghått, dånn täts ja in unara Bundesrepublik onårscht ausschaue, owa die meistn va uns tätn a niat sua gout doustöih. Also hot sich una Årwat rentiert u unara Gunga habm an Profit. Dös is die Hauptsåch. Owa unara Hoamat brauchn mia owa deswegn niat vagessn, sie hout uns die Kraft, una Wissn u Kinna mitgebm. Ohne dean häitn mia(r) döi schwarn Zeitn niat üwastondn. Sua, öitza ho(b) ich mei Herz wieda amål a wing leichte(r) gmåcht, dös mou herich a amål sei(n).

Mit dean heirichn Summa werds ja zafriedn gwest sei(n). Wer in Urlaub fahrn hout kinna, hout sich bestimmt niat beklogn därfn. Ich ho(b) ja möin daham bleibm. Mit'n Göißn in mein Gårtn bin ich bål(d) nimma nouchkumma. Öfter amål bin ich in Wald grennt u ho wolln a paar Schwåmma finna. Owa es wår nix za wolln. Alls zaunogldürr. U gärchat ho ich mich fei a. Stellt's enk amål vüa. Döi Håhndeckl håbm ma ja meine gonzn Schwåmmeplatzle ogholzt, nua walln sie füa döi Wolknkråtzer Sånd u Kies brauchn. Die Stöck habm sie mitn Bagger rauszuagn, die Äst u die schwachn Stammle werdn öitza vabrennt. Wöi ma herkumma san u wos zan neischürn braucht häin, dou wår de Wåld wöi auskiahrt. Es is an fei nix onårscht übrich bliebm, ma hout sich möin a dürrs Baiml ban Toch ausschaue u donn ba Nacht u Nebl stöhln. Dåmals hout ma dös nuch Waldfrevl ghaßn u heint vakinnt's Holz in Wåld. Sua ändern sich die Zeitn. Mia werdn imma moderne, owa zafriedener wiad die Menschheit dabei niat.

Öitza amål a Gwissnsfrouch. Håtts alle schöi die Schlåggewala Kirwa gfeiat? Sua wöi daham? Döi Zeitn san ja vabai. Wenn ma zaruckdenckt, wöi gschäftich dou unara Weiwa woarn. Wöis sie mit dean Kouchnblechern zan Bäckn grennt san u wos füa Lametabl woa, wenn a Kouchn niat recht grautn woar. Dou siaht ma nöimatz mit Kouchenblechern laffn. Dou hob ich üwahaupt nuch kane sua grouße, runde Kouchenblecher wöi ba uns daham gseah. Ich moin, vül va dean junga Weiwan kinna goua nimma an richtichn Kouchn båchn. Ka Wunna, sie möin ja a mit arwern göih, wal da Mua alla niat suavül vadöint, wos sua a moderne Haushalt braucht. Die Ånsprüch san heintzatoch vül za grouß, dou mou a Auto sei, nouch Spanien u nuch weiter mou in Urlaub gfahrn werdn. Ane(r) wüll üwarn onarn sei u dös nennt ma donn „Fortschritt". Owa tröist's enk, wenn mia daham häitn kinna bleibm, wars fei genau sua wuardn. Die Zeit rennt weita u läßt sich niat aufhåltn. Wenn ma vua füfzich Gauarn za öimatz gsagt häit, daß Menschn amål auf unarn löibm, schöin Mound flöign werden; dean häit ma füa narrisch erklärt. Wer was wos nuch alls kinnt? Loun ma uns üwaråschn.

A Üwaraschung hob ich a döi Woch, die dritte Woch im Oktober dalebt. Mich houts wieda amål in Wåld zuagn u wos denkts wos ich gfunna hob: Fünf schöina Stapilzn u nuch a Purtion onara. Dou bi ich owa gschprunga. An onarn Toch bi ich natürlich glei wieda gonga u sua habm ma döi Woch jeden Toch Schwåmmasupp ghatt. Döi hout gschmeckt, bessa als a Schnitzl. Owa ich woar niat alla im Wald, a Falkenaua u a Böhmawäldla san må a üwarn Wech gloffn.

Die Kaiserkirwa is öizt vabai u Allerhalign u Allersöln stäiht vua da Tür. Dou kumma an sua wäihmöitiche Gedånkn. Ob ma wüll ode niat, ma siaht in Gedånkn unarn Kirchhuaf vua sich. Ka Kranzl wiad die Gräwa unara Löibm schmückn u ka Kiarzl wiard brenna. Sua wolln ma hålt dou af unarn Gräwern in da neia Hoamat a e Vaterunser betn füa döi, wos daham liegn. Ba uns daham houts za Allerhalichn u Allersöln schu månchmal gschneit u dou kua ma nuch in die Schwåmme göih. Owa da Winta kinnt bestimmt. As Laab farbt sich, die Bäima werdn langsam lar u a die Vüagl kloppn schu ua die Fenzer u meldn sich als Wintakostgeiher ua.

Wöi lång dauerts u mia håbm Aneresnåbnd. Wos håbn ma dou månchmal füa lousa Stückla gliefert. Niat nua die Boubn, a die Madle wårn dou mit dabei. Heint kennt ma ja dös nimma måchn. Wal wos mia gmåcht habm woar Schåbernack. Dou is nix kaputt gmåcht wuardn u woar va åltersher sua Brauch, a gstuhln is dabei a nix wuardn. Mia woarn a lous, dös kua ma niat leigna, owa Gängster woarn ma fei kane.

A Woch drauf san schu die Zembera gloffn. Döi habm alle unara Sündn gwißt u wenn mia uns af de Gassn a prahlt habm, daß mia uns niat fürchtn, wenn dea Zembera mit sein Kiaten gråsslt u mit de Rouchtn ümfuchtlt hout, donn san ma du klaa wuardn, habm houch u heilich vasprochn, daß mia uns bessern u habm klappernd vua Angst a Vaterunser bett.

Meistens hout döi Besserung a bis za Weihnåchtn uadauert. Mia håbm ja wolln van Christkindla a wos hobm. Sua vül houts ja niat gebm, wöi haintzatoch. Damals houts ja nuch kan Quellekatalog, kane Kaufhäuser u ka Fernsehn gebm u in dean paar Schaufenzern döi in Schlåggewal woarn, woar jeds Gauja dösselwa za seah. Owa mia håbm trotzdem unara Nosn ua dean gfroujanan Fensterscheiben plåttdruckt, daß ma döi schöin Dinga bessa gseah håbm. A anfachs Spülzeich, wos zan Uazöija, wenns gout gånga is a paar Schlittschouch oder an neija Schlittn u mia håbm uns gfühlt wöi a Könich.

Also sads ös a schöi brav, wenigstns bis za Weichnachtn, daß enk's Christkindl wos schöins bringt.

Ich wünsch enk alln recht schöina Weihnachten u an goutn Rutsch ins neia Goua.

Enka Steinwasser Albin

věta pokračuje na dalším listu ⟶

list 17 z 28
Rozdělení textu na listy je odhad — text může o odstavec přetéct na sousední list. Původní znění vlevo je vždy přesné.
Klikni na větu a ukáže se, kde na skenu stojí. Zvýrazňují se celé řádky, ne přesná slova — místo je tedy přibližné.