An meine Krudum-Heimat
/ 73
česky německy obojí klasické zobrazení →
Sken listu 21
Historka o mém dědečkovi

A Stückl va mein Aahna.

Allamal wenn's neu Gaua kinnt, denk i droa[n] wos ma alta Aahna*] — Gott tröist'n! — üm döi Zeit amal afgföihat haut. Süinst woa[r] er a kreuzbrava Moa[n], owa öiamal haut a duh a Glasl üiwan Dua[r]ſcht trunkn, wenn a droa[n] kumma[r] is.

Amal is er 's neu Gaua fröih af Schlaggawal z'Kirchn ganga. Nau'n Amt is a mi[ſt]n annan Leutn nuch a weng draßn üimg'ſtandn, affa hauts owa all g'frauhan, u ſie ſan a weng zan „Ochſ'n" ein wärma ganga. Da Ochſnwia[r]ſt haut gaua ſua[r] a gouts Sauas g'hatt; bös haut ma weit u broat luabm höan. Ma Aahna läßt ſie halt a[r] a Sauas gebm u affa nuch oins, u wöi da Hunga g'ſtillt woa[r], is da Dua[r]ſcht kumma; u affa hout nan va[n] Glos beſſa g'ſchmeckt wöi 's anna. Uewa bean is da Namittogh vaganga, u 's is Nacht g'wua[r]n, u nuch allawal haut's mein Aahna g'ſchmeckt.

Wöi's owa ſcho[n] gnaucht va[n] zwölfa woa[r] hauts nan duh g'ſchüidt „Teufl nuch amal!" haut a denkt, „wos wia[r]d denn dahoim d'Mouda ſogn, döi wia[r]d ſtalirn!" U af is er furt.

In da Stodt is mi gout ganga, wal denna nuch alla paa[r] Häuſa weit a Löicht owa[r] a Latern woa'r]; owa wöi er affi kumma is, wau koina Häuſa mäiha woa[r]n, dau woa[r]s laus u as. Koin Schritt weit haut a ſeah kinna, wöi in an Sock ei[n] is er ganga. „Owa i bi[n] denna a rechta Hodalack," haut a ſi denkt, „da[r] is ho gaua ſua ſpat u ſua ſtuackpech ſinza wer[d]n laua! — Owa wart, dau wia[r] i glei helfm." Van Kramer haut a ſi nau da Kirchn a Schuack Inslatkirzn ſüa[r]s Haus dahoim kaft g'hatt. Er langt in d' Taſchn ei[n] u thout a Kirz'n affa „Wea[r]n ma glei hobm!" Er ſetzt ſi nieda, zündt a Strafhölzl va[n] u affa d'Kirz'n u ſteckt döi neba ſeina am Wegh in 'n Schnäi ei[n]. „Sua", denkt a ſi, „öitza ſiath ma duh, wau ma ſtäiht u gäiht!" u affa krablt er a paa[r] Schritt — u wieda is pechſinza g'weſt. „Na wart", denkt a ſi, „za wos how i denn döi Kirzn? affa damit!" Er zündt wieda vina va[n] u ſteckt

*] Großvater.

si in Schnäi ei[n], u wal er ah böi nauch a paa[r] Schritt'n wieda nimma g'seah haut, nuch oina, u wieda oina, u sua zou üwan gazn Bergh affi' sua lang bös Schuack halt dauert haut

Dawal is am „Ochs'n" amal oina a weng assiganga u haut daba am Bergh üwi g'schaut. „Teufl", denkt si der, „wos is denn bös don, bös siaht ja as, wöi da haligh Kreuzwegh owa wöi da Freithuaf z'alla Seeln! San bös neat Löichtla don uabm, owa[r] siah[r] i nea sua schlecht? — owa na, wöi a Facklzugh, öins hintan annan! He, Leut kummts assa amal, am Lutschnbergh brennt's!"

U 's ganz Wirtshäusl last assa u schaut, u allan stenga[n] schöia wöi d'Haua z'Bergh. „Dau möin ma buh schaua, wos bös is!" sog'n a paa[r], u Alls last üwi zan Bergh. U dau seah[r]n si halt dean halinaa Kreuzwegh!

A paa[r] gaua Neuschierigha genga nuh weita, sua lang Kirzla woa[r]n, u dau, wau koina Kirzla mäiha in Schnäi brennt hobm, is ma Aahna g'legn u haut g'schlaufm, wal a nimma weita g'funna haut in dera Finzrighkeit, u wal a koina Kirzla mäiha g'hatt haut.

Vzpomínky na Dušičky

Allerseelen-Erinnerungen.

Ich sitze in meiner stillen Kammer und gedenke, wie so oft, der entschwundenen Jugendzeit. Der tosende Lärm der Großstadt erreicht mein Ohr nur als dumpfes Brausen ich schließe die Augen und bin mit meiner Seele weit draußen aus dem Häusermeer, über die Donau hinaus, daheim in den herbstlichen Gefilden der Egerheimat Eine wohltuende Wehmut erfüllt mein Herz: ich sehe mich wieder vereint mit meinen Lieben allen; in der großen Stube gegen den Herrgotteswinkel gewendet, knieen die Eltern und Geschwister in der Dämmerung des Allerseelenabends und beten bei flackernden Kerzen mit lauter Stimme die Vaterunser für die „armen Seelen" — und wir Kinder erschauern im Innersten vor Andacht An einem jener Abende ist meiner Jugend zum ersten Male der Gedanke an den Tod entgegengetreten, und ich habe den lieben Gott mit heißer Inbrunst gebetet, daß er mich ganz gewiß vor Vater und Mutter sterben lassen möge. Und doch ist es anders gekommen! —

věta pokračuje na dalším listu ⟶

list 21 z 73
Rozdělení textu na listy je odhad — text může o odstavec přetéct na sousední list. Původní znění vlevo je vždy přesné.
Klikni na větu a ukáže se, kde na skenu stojí. Zvýrazňují se celé řádky, ne přesná slova — místo je tedy přibližné.